Zgodnie z popularną definicją muzeum to instytucja powołana do gromadzenia obiektów posiadających pewną wartość historyczną bądź artystyczną. Nikogo, więc nie dziwi obecność w muzeum portretu Mony Lisy, średniowiecznej zbroi, saskiej porcelany czy secesyjnych mebli. Mijający czas sprawił, że w zbiorach muzealnych zaczęły pojawiać się przedmioty znane z naszych własnych domów, ich obecność w „dostojnych” salach może budzić kontrowersje, jednak nic nie zmieni faktu: są to już zabytki.
Na naszej wystawie zgromadziliśmy właśnie takie obiekty: przedmioty codziennego użytku – meble, naczynia, ubrania, biżuterię, bibeloty, tkaniny dekoracyjne. Wiele z nich dobrze pamiętamy; towarzyszyły naszemu dzieciństwu, codziennym zajęciom, zabawom, wizytom u dziadków, używali ich nasi rodzice. Starszemu pokoleniu proponujemy, zatem sentymentalną wyprawę w przeszłość, aby przypomnieć sobie niepowtarzalny smak wody z saturatora, dyskretny szelest ortalionu, emocje prywatek przy muzyce z pocztówek dźwiękowych, jedyną w swoim rodzaju elegancję „ciuchów”. Dla młodych ludzi to dziwny, niewyobrażalny świat bez komputerów, coca coli i telefonów komórkowych. Do nich też adresujemy tytułowe zagadki.
Nie bylibyśmy muzealnikami gdybyśmy, choć trochę nie sięgnęli w dalszą przeszłość. Dlatego wystawa „zaczyna się” w początkach XX wieku, obejmuje okres międzywojenny. W ten sposób chcemy przybliżyć tamten świat, stworzyć tło, na którym pełnymi barwami zarysuje się codzienność lat pięćdziesiątych, sześćdziesiątych i siedemdziesiątych XX wieku.
Mimo, że wystawa czasowo obejmuje jeden z najburzliwszych okresów polskiej historii, nie znajdziecie na niej Państwo śladów tych wydarzeń. Jest to nasz celowy wybór. Oglądanie ma być czystą radością i co najwyżej wywołać okrzyk – a pamiętasz jak ?!
Życzymy Państwu przyjemnej zabawy.
Kurator wystawy
Małgorzata Szuman Gorczyca
|
